Środowiskowe Centrum Alzheimera

1541
Wycofany przez autora
Pomysł na rok 2023
Autor pomysłu Maria Jarco-Działak
Koszt pomysłu
Koszt pomysłu
1 935 200 zł
Kategoria
  • edukacja
  • pomoc społeczna
Poziom zgłaszanego projektu
ogólnomiejski
Projekt obejmuje utworzenie czterech środowiskowych centrum wsparcia dla min. 360 osób zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji. Wsparcie w każdym z miejsc dostępne będzie 3 razy w tygodniu przez 5 h. W ramach działań chorzy i ich opiekunowie uzyskają dostęp do profesjonalnej pomocy psychologiczno-terapeutycznej, medycznej, wytchnieniowo-opiekuńczej.

Lokalizacja

Poziom zgłaszanego projektu:
ogólnomiejski
Lokalizacja projektu - ulica i nr / rejon ulic w Warszawie:
Spotkania stacjonarne dla chorych i ich opiekunów oraz szkolenia dla pracowników pomocy społecznej odbywać się będą w lokalach będących w dyspozycji M.st Warszawa, np. Centrach Aktywności Lokalnej, Domach Dziennego Pobytu dla Seniorów przy OPS-ach lub innych wskazanych przez miasto instytucjach. Praca terapeutów środowiskowych odbywać się będzie w miejscu zamieszkania osób chorych.
Inne istotne informacje dotyczące lokalizacji:
Założeniem jest, że centra powstaną na terenie najliczniej zamieszkałych przez osoby starsze dzielnic tj. Mokotów, Praga-Południe, Wola, Bielany lub innych dobrze skomunikowanych z nimi dzielnicach.

Dane projektu

Skrócony opis projektu
Projekt obejmuje utworzenie czterech środowiskowych centrum wsparcia dla min. 360 osób zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji. Wsparcie w każdym z miejsc dostępne będzie 3 razy w tygodniu przez 5 h. W ramach działań chorzy i ich opiekunowie uzyskają dostęp do profesjonalnej pomocy psychologiczno-terapeutycznej, medycznej, wytchnieniowo-opiekuńczej.
Opis projektu
I. Dla kogo jest ten projekt?

Projekt skierowany jest do osób starszych, niesamodzielnych z powodu choroby Alzheimera lub innych form demencji oraz ich rodzinnych i nieformalnych opiekunów a także do pracowników jednostek pomocy społecznej i wolontariuszy. Szczególnie zależy mi na dotarciu z ofertą projektu do rodzin, których stan chorego nie pozwala na wychodzenie z domu lub je znacząco utrudnia. Wsparcie w ramach projektu będzie bezpłatne dla osób w nim uczestniczących.


II. Cele projektu

Głównym celem projektu jest zwiększenie wsparcia dla osób starszych cierpiących na chorobę Alzheimera i inne formy demencji oraz ich rodzinnych i nieformalnych opiekunów.

Cel ten zostanie zrealizowany poprzez:
- Edukację i rozwijanie kompetencji opiekuńczych bezpośrednich opiekunów osób chorych (również w miejscu ich zamieszkania).
- Modelowanie pracy terapeutycznej i rehabilitacyjnej z chorym (również w miejscu zamieszkania chorego).
- Udostępnienie oferty pomocy psychologicznej opiekunom osób chorych (również w miejscu ich zamieszkania).
- Odciążenie opiekunów w procesie opieki i opieka wytchnieniowa.
- Pomoc w uporządkowaniu sytuacji medycznej i socjalnej adresatów projektu.
- Stymulowanie aktywności poznawczej i psychomotorycznej osób chorych, wsparcie chorych (również w miejscu ich zamieszkania).
- Edukację dotyczącą specyfiki zespołów otępiennych (demencji) i możliwości rozwiązywania najtrudniejszych dylematów w opiece skierowaną do opiekunów osób chorych oraz pracowników pomocy społecznej i organizacji wolontariuszy.

III. Jakie działania zostaną podjęte w ramach projektu i jakie wsparcie uzyskają odbiorcy projektu?

Powyżej opisane cele realizowane będą poprzez następujące działania projektowe:

1. Udostępnienie informacji o ofercie projektu i planowanym naborze (Promocja projektu)
[w formie: ulotek (min. 10000 szt.), plakatów (min. 1600 szt. 2 rodzaje po 200 szt dla 4 miejsc), bannerów internetowych, informacji w formie mailingu internetowego i artykułów prasowych, promocji w mediach społecznościowych] zawierające graficzne oznakowanie dedykowane budżetowi obywatelskiemu:
Informacja o realizowanym projekcie (promocja projektu):
a. zostanie przesłana do wszystkich instytucji pomocy społecznej, służby zdrowia, Urzędu Miasta i podległych mu jednostek, organizacji pozarządowych działających na terenie m.st. Warszawy, wspólnot wyznaniowych, wspólnot mieszkaniowych,
b. zostanie udostępniona w bezpłatnej prasie lokalnej, w tym publikacjach Urzędów Miasta, Urzędów Dzielnic a także w mediach społecznościowych, na stronach internetowych Urzędu m.st. Warszawy, Urzędów Dzielnic oraz realizatorów projektu.
c. zostanie przekazana pracownikom Ośrodków Pomocy Społecznej i innych instytucji publicznych.
d. przekazana będzie mieszkańcom podczas planowanych zajęć w ramach Środowiskowego Centrum Alzheimera.

2. Rekrutacja rodzin do projektu

W procesie rekrutacji zgłoszenia przyjmowane będą bezpośrednio od opiekunów osób chorych. Rekrutacja będzie miała strukturę 4 etapową:
Etap 1: Zgłoszenie telefoniczne, mailowe lub osobiste opiekuna osoby chorej na chorobę Alzheimera i inne formy demencji.
Etap 2: Wstępny wywiad telefoniczny, udzielanie informacji o projekcie, terminach spotkań i umówienie terminu wizyty diagnostyczno-konsultacyjnej w miejscu zamieszkania chorego (dla rodzin zgłaszających się po pomoc w miejscu zamieszkania chorego).
Etap 3: Przeprowadzenie konsultacji diagnostycznej w miejscu zamieszkania rodziny zgłaszającej się po pomoc w miejscu zamieszkania chorego (wizyta koordynatora opieki geriatrycznej w środowisku). W ramach projektu przeprowadzonych zostanie 60 konsultacji dla 60 rodzin. Każda z konsultacji będzie trwała 2h. W sumie odbędzie się 120 h wsparcia konsultacyjno-diagnostycznego w miejscu zamieszkania chorego.
Etap 4: Przekazanie informacji o wynikach naboru, przekazanie informacji o możliwościach uzyskania pomocy w środowisku lokalnym rodziny, zaproszenie do udziału w działaniach stacjonarnych Środowiskowego Centrum Alzheimera. Podpisanie porozumień i oświadczeń opiekunów. Umówienie wizyty specjalistów i terapeuty w środowisku (dla rodzin zgłaszających się po pomoc w miejscu zamieszkania chorego).

Kryterium rekrutacji opiekunów do projektu będzie:
- zamieszkiwanie rodziny na terenie Warszawy
- bezpośrednie sprawowanie opieki nad osobą starszą, zmagającą się z chorobą Alzheimera lub inną formę demencji,
- gotowość opiekuna do wzięcia udziału w projekcie.
Kryterium to będzie weryfikowane na podstawie ustnego i pisemnego oświadczenia opiekunów oraz potwierdzane przez specjalistów podczas wizyty kwalifikacyjnej w środowisku.

Kryterium rekrutacji chorych do projektu będzie:
- występowanie choroby Alzheimera lub innych form demencji
- zamieszkiwanie wspólnie z opiekunem lub regularny bliski kontakt
- zdolność chorego do uczestniczenia w oddziaływaniach zewnętrznych specjalistów (brak zachowań agresywnych, możliwość uczestniczenia w oddziaływaniach terapeutycznych).

Pierwszeństwo do udziału w projekcie będą miały rodziny (środowiska):
- nie objęte innymi programami pomocowymi prowadzonymi przez organizacje i instytucje publiczne
- starsze, bezdzietne małżeństwa, niemające wsparcia w rodzinie
- w których niepełnosprawność chorego uniemożliwia Mu poruszanie się poza miejscem zamieszkania
- rodziny w trudnej sytuacji: np.: zły stan psychosomatyczny opiekuna uniemożliwiający właściwe sprawowanie opieki, zaawansowana demencja chorego, trudna sytuacja finansowa/mieszkaniowa, zaniedbanie osoby chorej/opiekuna, przemoc w rodzinie (wobec chorego/wobec opiekuna), problemy związane z nadużywaniem alkoholu i substancji psychoaktywnych przez opiekuna.

3. Stacjonarne działania wspierające rodziny - Środowiskowe Centrum Alzheimera

W ramach projektu utworzone zostaną 4 ośrodki „Środowiskowe Centrum Alzheimera” dostępne dla rodzin 3 razy w tygodniu, przez 4 h (12 h w tygodniu x 4 ośrodki = 48 h). W czasie dostępności w każdym z punktów odbywać się będą następujące działania:

3.1 Zajęcia rehabilitacyjno-terapeutyczne dla chorych (3 razy w tygodniu)
W ramach zajęć udostępniona zostanie oferta rehabilitacji poznawczej, motorycznej, psychologicznej dla osób chorych. W ramach zajęć terapeuci korzystać będą z metod rehabilitacji neuropsychologicznej, ruchowej (ćwiczenia), terapii reminiscencyjnej, walidacyjnej, stabilizacji tożsamości, arteterapii i metod terapii zajęciowej.
Zajęcia w każdym z punktów dostępne będą 3 razy w tygodniu. Każde z zajęć będzie trwało 2 h. W sumie udostępnionych zostanie 1 248 h zajęć rehabilitacyjno-terapeutycznych dla osób chorych (52 tygodnie x 4 ośrodki x 3 spotkania x 2 h = 1 248 h)
Z oferty zajęć skorzysta przynajmniej 70 osób zmagających się z ch. Alzheimera lub innymi formami demencji.

3.2 Psychoedukacyjna grupa wsparcia dla nieformalnych, rodzinnych opiekunów os. chorych z udostępnieniem oferty terapeutyczno-opiekuńczej dla chorych na czas trwania spotkań (1 raz w tygodniu)
Podczas spotkań grupy psychoedukacyjnej opiekunowie osób chorych będą mieli możliwość uzyskania wiedzy z zakresu:
1. Rozumienie specyfiki i przebiegu choroby Alzheimera i innych zespołów otępiennych. Komunikacja z chorym na chorobę Alzheimera i innych zespołów otępiennych na różnych etapach procesu neurodegeneracji. 2. Radzenie sobie z własnymi emocjami w trudnych sytuacjach związanych z opieką. Regulacja emocjonalna, tolerancja dyskomfortu. Dbałość o kondycję psychiczną opiekuna. 3. Organizacja opieki nad osobą chorą na chorobę Alzheimera i inne zespoły otępienne. Włączanie do procesu opieki wszystkich członków rodziny. 4. Szczegółowe problemy w komunikacji z chorym na demencję [przyczyny, przebieg, sposoby interwencji] takie jak: agresja/pobudzenie, apatia i wycofanie, halucynacje i omamy, paranoja, depresja, problemy z czynnościami higienicznymi, problemy z ubieraniem się, problemy z jedzeniem i przyjmowaniem leków, problemy z spaniem, problemy z „wędrowaniem”, problemy z powtarzaniem tych samych działań i pytań, problemy z krzyczeniem i wokalizacjami. 5. Zaburzenia otępienne a zaburzenia psychiczne - rola farmakoterapii i terapii niefarmakologicznych 6. Zaburzenia zdrowia współtowarzyszące zespołom otępiennym 7. Diagnoza chorób neurodegeneracyjnych i możliwości leczenia 8. Dieta wspierająca leczenie w chorobach otępiennych i problemy z odżywianiem 9. Rola aktywności fizycznej w chorobach otępiennych mózgu/ techniki opieki nad osobą leżącą 10. Naturalne wsparcie w demencji 11. Organizacja dnia osoby chorej adekwatna do poziomu funkcjonowania chorego. Kreatywne metody pracy z chorym i opieki nad osobą chorą 12. Przygotowanie bezpiecznego otoczenia dla osoby chorej (przygotowanie mieszkania, kontakty z rodziną/przyjaciółmi, wizyty u lekarza, w urzędzie).
Grupy prowadzone będą przez neuropsychologa oraz psychologa lub terapeutę z przynajmniej 5 letnim doświadczeniem w bezpośredniej pracy z chorymi i ich rodzinami.
Spotkania w każdym z punktów dostępne będą 1 raz w tygodniu, zgodnie z przygotowanym wcześniej grafikiem zajęć.
W sumie odbędzie się 208 spotkań grupy psychoedukacyjnej (52 tyg. x 4 ośrodki), każde ze spotkań będzie trwało 2 h - w sumie zrealizowanych zostanie 416 h wsparcia psychoedukacyjnego dla rodzinnych opiekunów osób chorujących.
Z oferty grupy skorzysta przynajmniej 60 opiekunów osób zmagających się z ch. Alzheimera lub innymi formami demencji.
W czasie trwania spotkań grupy psychoedukacyjnych, równolegle będą się odbywały zajęcia terapeutyczno-opiekuńcze dla osób chorujących. W ramach zajęć prowadzący będą stymulowali emocjonalnie, poznawczo i społecznie osoby chorujące przy wykorzystaniu technik terapii zajęciowej, zajęć Montessori senior dla osób z demencją, muzykoterapii i terapii reminiscencyjnej.
Zajęcia terapeutyczno-opiekuńcze dla chorych prowadzone będą przez 2 terapeutów zajęciowych, terapeutów środowiskowych, psychologów z przynajmniej 4 letnim doświadczeniem w bezpośredniej pracy terapeutycznej z chorymi.
W sumie odbędzie się 208 zajęć terapeutyczno-opiekuńczych (52 tyg. x 4 ośrodki), każde ze spotkań będzie trwało 2 h - w sumie zrealizowanych zostanie 416 h wsparcia dla osób zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji.
Z oferty zajęć skorzysta przynajmniej 60 osób zmagających się z ch. Alzheimera lub innymi formami demencji.

3.3 Zajęcia terapeutyczno-wytnieniowe dla opiekunów (2 razy w tygodniu)
W ramach zajęć terapeutyczno-wytchnieniowych opiekunowie będą mieli możliwość uczestniczenia w zajęciach psychoedukacyjnych, treningu organizacji opieki nad osobą z demencją, treningu radzenia sobie z dyskomfortem psychicznym, treningu uważności, treningu relaksacji, terapii tańcem i ruchem, warsztatach arteterapii i innych.
W czasie trwania zajęć terapeutyczno-wytchniniowych równolegle odbywać się będą zajęcia rehabilitacyjno-terapeutyczne dla os. chorym, dzięki czemu opiekunowie nie będą musieli martwić się o opiekę nad chorym w trakcie zajęć.
W sumie odbędzie się 416 zajęć terapeutyczno-wytchnieniowych dla opiekunów (52 tyg. x 2 spotkania x 4 ośrodki), każde ze spotkań będzie trwało 2 h - w sumie zrealizowanych zostanie 832 h wsparcia terapeutyczno-wytchnieniowego dla rodzinnych opiekunów.
Z oferty zajęć skorzysta przynajmniej 60 opiekunów osób zmagających się z ch. Alzheimera lub innymi formami demencji.

3.4 Konsultacje specjalistów dla chorych i opiekunów osób zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji.
Środowiskowe Centrum udostępniać będzie również ofertę wsparcia specjalistycznego:
- specjalisty lekarza psychiatry/neurologa: oferta wsparcia dostępna będzie 2 x w miesiącu przez 6 h. W sumie udostępnionych zostanie 576 h konsultacji z lekarzem (12 m-cy x 2 dyżury x 4 ośrodki x 6 h)
- specjalisty neuropsychologa: oferta wsparcia dostępna będzie 1 raz w miesiącu przez 4 h. W sumie udostępnionych zostanie 192 h konsultacji z neuropsychologiem (12 m-cy x 4 h x 4 ośrodki)
- specjalisty koordynatora opieki geriatrycznej: oferta dostępna będzie 1 raz w tygodniu przez 4 h. W sumie udostępnionych zostanie 832 h konsultacji z koordynatorem opieki geriatrycznej (52 tyg. x 4 h x 4 ośrodki)

4. Wsparcie specjalistyczne w miejscu zamieszkania chorego
W ramach projektu udostępniona zostanie oferta wsparcia środowiskowego w miejscu zamieszkania chorego. Oferta wsparcia środowiskowego dostępna będzie na terenie 4 dzielnic w których udostępniona zostanie oferta Środowiskowego Centrum Alzheimera. Oddziaływania w miejscu zamieszkania chorego prowadzone będą przez wykwalifikowanych terapeutów środowiskowych (psychologów, pedagogów, terapeutów zajęciowych, pielęgniarki) z przynajmniej 3 letnim doświadczeniem w bezpośredniej pracy środowiskowej z osobami zmagającymi się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji.
Wsparcie środowiskowe obejmować będzie:
- pogłębianie diagnozy potrzeb rodziny zmagającej się z ch. Alzheimera lub inną formą demencji, udział w opracowaniu planu pracy z rodziną oraz w jego realizacji,
- indywidualna praca z bezpośrednim opiekunem (m.in. oddziaływania wspierające, edukacyjne, szkolenie modelujące pracę z chorym, motywujące, aktywizujące, opieka wytchnieniowa),
- indywidualna praca z osobą chorą (trening pamięci i zachowanych funkcji poznawczych, terapia multisensoryczna, reminiscencyjna, walidacyjna, trening codziennych czynności, arte terapia i terapia zajęciowa w oparciu o metody Positive Approach to Care, Contented Dementia Trust oraz Montessori Senior - Montessori Lifestyle)
- pomoc/wsparcie rodziny w rozwiązywaniu problemów opiekuńczych, psychologicznych, socjalnych, przy współpracy z zespołem specjalistów i właściwymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny.
Dzięki pracy terapeuty środowiskowego opiekun zyska wsparcie społeczne - terapeuta będzie Mu towarzyszył w codziennych zmaganiach z własnymi emocjami w opiece nad chorym. To osoba, która dobrze rozumie Jego sytuację, wie co przeżywa i co może się z Nim dziać. Pomoże Mu zrozumieć czym jest demencja, jaki może być jej przebieg, skąd się biorą trudne zachowania chorego i jak opiekun może sobie z nimi radzić. Terapeuta wypracuje wspólnie z opiekunem sposób w jaki może On pracować z bliskim, będzie modelował postawy i metody pracy wspierające pozostałe choremu kompetencje. Terapeuta pomoże opiekunowi nauczyć się jak z rozmawiać z chorym i jak reagować na rożne trudne sytuacje w opiece. Terapeuta zapewni rodzinie opiekę wytchnieniową - zastąpi opiekuna na czas Jego wizyty u lekarza, w urzędzie, spotkania z przyjaciółką czy wizyty u fryzjera. Terapeuta podpowie opiekunowi w jaki sposób może On rozmawiać z innymi członkami rodziny by Ci wsparli Go w opiece nad chorym. Jeżeli będzie taka potrzeba pomoże opiekunowi w rozmowie z Nimi. To, co jest ważne: praca terapeuty będzie odpowiedzią na indywidualne potrzeby konkretnych opiekunów (rodzin).
Terapeuci będą pracowali pod superwizją – merytorycznym wsparciem zewnętrznego specjalisty. Celem superwizji jest ewaluacja i regularne podnoszenie kompetencji i jakości pracy terapeutów pracujących w rodzinach szczególnie w zakresie: rozumienia problemu chorego i jego rodziny, sposobie nawiązywania i podtrzymywania kontaktu, trafnego diagnozowania stanów i potrzeb chorego i jego opiekuna/rodziny, stosowanych technik pracy i strategii interwencyjnych a także konsultacje grupowe rozwiązań indywidualnych problemów rodzin objętych działaniem terapeuty. Superwizja będzie miała charakter grupowy, odbywała się będzie raz w miesiącu, oddzielnie dla każdej z dzielnic. W sumie odbędzie się 48 spotkań superwizyjnych dla terapeutów środowiskowych (12 m-cy x 4 ośrodki).
Oferta wsparcia terapeutów środowiskowych dostępna będzie na terenie 4 dzielnic. W każdej z dzielnic wsparciem objętych zostanie 10 rodzin (10 chorych i 10 opiekunów). Pomoc terapeuty dostępna będzie raz w tygodniu przez +/- 2 h (w zależności od potrzeb rodziny i możliwości projektowych). W sumie odbędzie się 4 160 h wsparcia w miejscu zamieszkania chorego (52 tyg. x 10 rodzin x 4 dzielnice x 2 h).
Z oferty wsparcia terapeutów środowiskowych skorzysta przynajmniej 80 osób.

5. Szkolenie specjalistów i wolontariuszy świadczących pracę na rzecz osób z demencją i ich opiekunów.

Szkolenie będzie skierowane do specjalistów i wolontariuszy pracujących na co dzień na rzecz rodzin zmagających się z demencją na terenie dzielnicy m.st. Warszawy. Chciałabym by w każdym ze szkoleń wzięło udział przynajmniej 216 specjalistów (po 12 osób z każdej z 18 dzielnic m.st Warszawy): m.in. pracowników pomocy społecznej, organizacji pozarządowych i wolontariuszy, na co dzień pracujących z rodzinami, które borykają się z problemami w opiece nad osobą z chorobą Alzheimera i innymi formami demencji. Planuję 2 całodniowe spotkania szkoleniowe prowadzone przez specjalistów, np.: neuropsychologa, gerontopsychologa, lekarza geriatrę lub psychogeriatrę, dietetyka, koordynatora opieki geriatrycznej, pielęgniarkę, terapeute zajęciowego.
Szkolenie zawierało będzie 4 bloki tematyczne:
1. Problemy z pamięcią, zaburzenia poznawcze i zespoły otępienne – charakterystyka, różnicowanie, przebieg, potrzeby osób chorych, skuteczne sposoby komunikacji;
2. Szczegółowe problemy opiekuńcze i medyczne w demencji oraz metody i możliwości ich rozwiązywania;
3. Metody pracy z chorym, rehabilitacja poznawcza i psychomotoryczna, odżywianie i fizjoterapia chorego na demencję;
4. Towarzyszenie opiekunowi w procesie opieki - metody pracy z opiekunami osób chorych na demencję.

W sumie odbędzie się 18 zgrupowań szkoleniowych (dla każdej z dzielnic m.st. Warszawy), z których każde będzie trwało min. 14 godzin. Szkoleniem objętych zostanie 216 specjalistów i wolontariuszy pracujących na rzecz mieszkańców m.st. Warszawy. Osoby uczestniczące w szkoleniach otrzymają specjalne pakiety (materiały) edukacyjne.

W sytuacji obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa Sars-Cov-2 możliwe będzie przeprowadzenie szkoleń zdalnie za pośrednictwem portali internetowych zoom.us, clickmeeting lub inne, lub hybrydowo (ograniczona ilość uczestników w spotkaniu bezpośrednim z prowadzącym i jednoczesna transmisja internetowa). W trakcie spotkania bezpośredniego ilość uczestników odpowiadać będzie aktualnym ograniczeniom, uczestnicy będą zobowiązani do zakrywania nosa i ust, dezynfekcji dłoni przed spotkaniem i rozsadzeni będą w bezpiecznej odległości.

IV. Co wyniknie z realizacji projektu?

Rezultatem projektu będzie wzrost wsparcia dla osób starszych zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji oraz ich rodzinnych i nieformalnych opiekunów w tym:

- 8 792 godziny wsparcia dla rodzin zmagających się z demencją (w tym: 120 h wsparcia na etapie konsultacji diagnostycznych, 1 248 h w ramach zajęć rehabilitacyjno-terapeutycznych dla osób chorych, 416 h w ramach Psychoedukacyjnej Grupy Wsparcia dla opiekunów, 416 h w ramach zajęć terapeutyczno-opiekuńczych dla chorych w trakcie trwania grupy psychoedukacyjnej, 832 h w ramach wsparcia terapeutyczno-wytchnieniowego dla opiekunów, 1600 h w ramach konsultacji specjalistów: 576 h lekarza, 192 h neuropsychologa, 832 h koordynatora opieki geriatrycznej, 4 160 h wsparcia terapeutów środowiskowych w miejscu zamieszkania osoby chorej)

- 1 516 spotkań i zajęć grupowych dla osób zmagających się z ch. Alzheimera i innymi formami demencji (w tym: 60 spotkań na etapie konsultacji diagnostycznych, 624 spotkania w ramach zajęć rehabilitacyjno-terapeutycznych dla osób chorych, 208 spotkań w ramach Psychoedukacyjnej Grupy Wsparcia dla opiekunów, 208 spotkań w ramach zajęć terapeutyczno-opiekuńczych dla chorych w trakcie trwania grupy psychoedukacyjnej, 416 spotkań w ramach wsparcia terapeutyczno-wytchnieniowego dla opiekunów)

- 5 820 konsultacji indywidualnych dla chorych i ich opiekunów (w tym 60 konsultacji na etapie konsultacji diagnostycznych, 1600 konsultacji w ramach pracy specjalistów: 576 konsultacji lekarza, 192 konsultacje neuropsychologa, 832 konsultacje koordynatora opieki geriatrycznej, 4 160 h wsparcia terapeutów środowiskowych w miejscu zamieszkania osoby chorej)

- 252 h szkolenia dla specjalistów i wolontariuszy świadczących pracę na rzecz osób zmagających się z demencją.

- przynajmniej 360 osób zmagających się z demencją (chorych i ich opiekunów) objętych zostanie wsparciem w ramach działania czterech ośrodków Środowiskowego Centrum Alzheimera.

- 60 rodzin (120 osób) zostanie objętych wsparciem w miejscu zamieszkania chorego w ramach kwalifikacji i działań terapeutów środowiskowych.

- 216 specjalistów i wolontariuszy zostanie objętych specjalistycznym szkoleniem dot., profesjonalnego wsparcia osób zmagających się z demencją.

Szczegółowe koszty projektu i terminy realizacji działań obejmują:
1. Zajęcia rehabilitacyjno-terapeutyczne: 224 640 zł (1248 h x 2 prowadzących x 90 zł = 224640 zł) styczeń-grudzień
2. Zajęcia terapeutyczno-opiekuńcze dla chorych: 62 400 zł (416 h x 2 prowadzących x 75 zł = 62400 zł) styczeń-grudzień
3. Koszt materiałów do zajęć dla chorych: 44 200 zł
4.Psychoedukacyjna grupa wsparcia dla opiekunów: 149 760 zł (416 h x 2 prowadzących x 180 zł = 149760 zł) styczeń-grudzień
5. Zajęcia wytchnieniowe dla opiekunów: 124 800 zł (832 h x 150 zł = 124800 zł) styczeń-grudzień
6. Działania środowiskowe - koszt kwalifikacji do oddziaływań środowiskowych: 15 000 zł (60 wizyt diagnostycznych x 2 h x 125 zł
7. Działania środowiskowe - koszt pracy terapeutów środowiskowych: 374 400 zł (4 160 h x 90 zł = 374400 zł), styczeń-grudzień
7. Koszt superwizji: 57 600 zł (12 m-cy x 4 superwizje x 1200 zł = 57600 zł) styczeń-grudzień
8. Konsultacje specjalisty lekarza: 201 600 zł (576 h x 350 zł = 201600 zł) styczeń-grudzień
9. Konsultacje specjalisty neuropsychologa 38 400 zł (192 h x 200 zł =38400 zł) styczeń-grudzień
10. Konsultacje specjalisty koordynatora opieki geriatrycznej: 83 200 zł (832 h x 100 zł= 83200 zł) styczeń-grudzień
11. Koszt szkolenia dla pracowników OPS: 131 400 zł (18 dzielnic x 7 300 zł = 131400 zł) styczeń-grudzień
12. Wynagrodzenie kierownika projektu: 138 000 (12 m-cy x 11 500 zł = 138000 zł) styczeń-grudzień
13. Wynagrodzenie koordynatorów ŚCA: 220 800 zł (12 m-cy x 4 osoby x 4 600 zł = 220800 zł) styczeń-grudzień
14. Koszty księgowe: 30 000 zł (12 m-cy x 2 500 zł) styczeń-grudzień
15. Koszty promocji projektu: 15 000 zł (12 000 szt. ulotek, 1 600 szt. plakatów (2 rodzaje x 4 ŚCA x 200 szt.), bannery internetowe, emisja i promocja oferty w mediach społecznościowych), styczeń-grudzień
16. Inne koszty projektu: 24 000 zł
Projektowanie uniwersalne
Tak
Uzasadnienie realizacji projektu
Z relacji opiekunów osób cierpiących na chorobę Alzheimera i inne formy otępienia (demencji) wynika, że ich sytuacja psychospołeczna jest dramatyczna. I rzeczywiście.. Wg danych Głównego Urzędu Statystycznego w 2019 r. na terenie m.st. Warszawy zamieszkiwało 488 544
osoby w wieku powyżej 60 lat, co stanowi ponad 27 % udziału w ogólnej ludności miasta [za: Główny Urząd Statystyczny, Bank Danych Lokalnych, 2021 r., dane wg stanu na dzień 01.06.2021]. Pokazuje to, że już blisko jedna czwarta ludności dzielnicy stanowi grupę docelową wymagającą̨ specyficznych oddziaływań w obszarze profilaktyki zdrowia, aktywizacji i integracji społecznej, przeciwdziałania deprywacji potrzeb, wykluczeniu i izolacji społecznej, a także pomocy i wsparcia medycznego, opiekuńczego, rzeczowego czy finansowego. Szczególnym obszarem do pracy w tej grupie docelowej jest wsparcie medyczno-społeczne w rozwiązywaniu problemów rodzin żyjących z zaburzeniami otępiennymi (demencją). Zespoły otępienne są poważnym i rosnącym problemem zdrowotnym na całym świecie - liczbę chorych cierpiących z powodu różnego rodzaju demencji ocenia się na blisko 30 mln. Przewiduje się, że wzrośnie ona do 60 mln w 2030 roku i aż do 114 mln w roku 2050 (McKhann i wsp. 2011). W Polsce wciąż brakuje standaryzacji i koordynacji prowadzonych badań epidemiologicznych dotyczących zespołów otępiennych, które rzetelnie można by uogólniać na całą populację. Dostępne opracowania wskazują, że w Polsce na różnego rodzaju zespoły otępienne choruje około 470 – 500 tys. osób (wliczając osoby niezdiagnozowane i nieleczone), w tym około 200-250 tys. pacjentów zdiagnozowanych i leczonych z powodu choroby Alzheimera. (Gabryelewicz T. 1999, Barcikowska M. 2006). Najnowsze źródła podają nawet liczbę 615 tys. zachorowań na zespoły otępienne w Polsce (Klich-Rączka A., 2018). Na uwagę zasługują również wstępne wyniki ogólnopolskiego wieloośrodkowego badania PolSenior, które wykazały cechy otępienia u 32% badanych (po 65. r.ż.), a łagodne zaburzenia funkcji poznawczych u kolejnych 36,3% (Klich – Rączka A., Piotrowicz K., Skalska A. i wsp. 2012, Polsenior 2012).
W przebiegu zespołów otępiennych następuje systematyczne, znaczące pogarszanie się̨ funkcji poznawczych, emocjonalnych i behawioralnych co przekłada się̨ na postępujące załamywanie się̨ funkcjonowania psychospołecznego osoby chorej. Efektem postępujących i nieodwracalnych organicznych zmian są narastające zaburzenia osobowości oraz postępujący spadek samodzielności. Wraz z rozwojem choroby obniżenie zdolności do samodzielnego funkcjonowania ewoluuje do niepełnosprawności wymagającej stałej opieki nad osobą chorą. Rozwój otępienia wiąże się̨ z pogłębiającą̨ się̨ niepełnosprawnością̨ osoby chorującej, natomiast brak skutecznego leczenia przyczynowego sprawia, że wraz z postępem choroby staje się̨ ona niesamodzielna i wymaga pomocy osoby drugiej. Kluczowym działaniem na rzecz tej grupy osób jest udostępnianie oferty mającej na celu opóźnienie niekorzystnych zmian występujących w zakresie czynności poznawczych, emocjonalnych, behawioralnych i funkcjonalnych poprzez bezpośrednie oddziaływania aktywizujące, opiekuńcze i terapeutyczne a także udostępnianie oferty edukacji i wspierania rodzin świadczących na co dzień opiekę̨. W Polsce główny ciężar opieki nad niepełnosprawną osobą starszą należy do rodziny. Potwierdza to największe w Polsce badanie osób starszych zrealizowane na zlecenie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (Badania PolSenior, 2011 r.). Wsparcie członków rodzin, szczególnie współmałżonków i dzieci, stanowi najważniejsze źródło pomocy dla niesamodzielnych osób starszych. Przytoczone badania pokazują̨, że blisko 90% osób starszych, pozostaje pod opieką rodziny. Niewielka liczba osób niesamodzielnych – niecałe 10% - zostaje objęta opieką instytucji państwowych (O sytuacji ludzi starszych, Polska Rada Ludności, 2012). Tak więc to rodzina jest tą instytucją, która ma dla chorej osoby podstawowe znaczenie: jest tym środowiskiem, w którym szuka ona z jednej strony oparcia i pomocy, z drugiej natomiast bezpieczeństwa, szacunku i zrozumienia. Zaspokojenie tych potrzeb, zwłaszcza w kontekście zaburzeń otępiennych, jest dla członków rodziny ogromnym wyzwaniem, wymagającym specyficznej wiedzy i umiejętności. Badania A. Sadowskiej (1998; 2006; 2007) wskazują̨, że opiekunami osób cierpiących na zespoły otępienne są̨ przede wszystkim współmałżonkowie (69,3%) – częściej żony (71,9%) niż mężowie (28,1%), rzadziej ich dorosłe dzieci (21,6%) lub rodzeństwo (9,1%). Średni wiek opiekuna w Polsce wynosi 64 lata i 5 miesięcy. Natomiast badania S. Spisackiej i R. Pluty (2008) pozwoliły na ustalenie miejsca pobytu pacjentów: aż̇ 70% chorych przebywało pod opieką we własnym domu, 24% chorych mieszkało w domach swoich opiekunów, a jedynie 6% pacjentów – w DPS. W przytoczonym wcześniej Raporcie Rzecznika Praw Obywatelskich [Sytuacja osób chorych na chorobę̨ Alzheimera, Warszawa 2016 r.] czytamy w pierwszym wydaniu, że ponad 35% opiekunów skarży się̨ na brak informacji o chorobie, a tylko 10% z nich otrzymało wyczerpującą informację o pomocy, na jaką mogą̨ liczyć chorzy i o przysługujących im dostępnych usługach. Opiekunowie podkreślali potrzebę̨ możliwości uzyskania pełniejszej informacji o istotnych aspektach choroby i o tym, jak organizować opiekę̨ nad chorym. Jak podkreślają̨ specjaliści, opieka nad przewlekle chorym członkiem rodziny jest zadaniem znacząco obciążającym emocjonalnie, fizycznie i ekonomicznie. Opiekun osoby chorej na zespoły otępienne podlega obciążeniom w dużo większym stopniu niż w przypadku opieki nad chorymi somatycznie lub psychicznie. Opiekun ten uczestniczy również w procesie stawiania diagnozy otępienia a od jego zaangażowania i edukacji zależy jakość opieki, jaką chory zostanie otoczony. W miarę pogłębiania się otępienia i utraty kolejnych umiejętności zwiększa się̨ zakres obowiązków opiekuna. W wyniku długotrwałego pozostawania w stanie poczucia nadmiernego obciążenia u opiekunów osób z otępieniem, częściej niż w populacji ogólnej, nasila się proces izolacji społecznej i wykluczenia ze środowisk pochodzenia, występują̨ u nich objawy depresji, lęku, mniejsza odporność́ na infekcje, nadciśnienie tętnicze i inne zaburzenia somatyczne. Pomoc opiekunom polega przede wszystkim na odciążeniu ich od samotnej opieki, dostarczeniu im informacji, psychoedukacji i wsparcia emocjonalnego w rożnych formach oraz pomocy instytucjonalnej. Kluczowym dla tej grupy osób jest umożliwienie jej wytchnienia od realizowanych zadań opiekuńczych, zdobycia kompetencji adekwatnych do złożonego procesu opieki, dostarczanie im wiedzy na temat adekwatnej do potrzeb opieki, wzmacnianie konstruktywnych sposobów radzenia sobie z procesem opieki zwłaszcza w sytuacji trudnych zachowań osób chorych. Ze względu na złożoność problemu demencji i kosztowność́ programów wspierających w Warszawie nadal brakuje oferty adekwatnej do potrzeb osób chorych i opiekunów. Szczególnie dotyczy to tych rodzin, w których zaburzenia otępienne uniemożliwiają choremu poruszanie się poza miejsce zamieszkania, tym samym izolując opiekuna, który nie może pozostawić chorego samego.
Istnieje duża potrzeba dotarcia specjalistów do tych rodzin, które ze względu na ograniczenia wynikające z choroby nie mogą wyjść z domu, uczestniczyć w zajęciach, spotkaniach grup wsparcia. Odizolowani, zamknięci w domach nie mają możliwości korzystania ze wsparcia społecznego. Przeciwdziałając ich wypaleniu, zaniedbaniu, pogarszaniu się ich stanu psychosomatycznego, który nierzadko jest gorszy niż chorego należy udostępnić opiekunom system wsparcia udzielanego w miejscu ich zamieszkania.

Charakterystyka

Kategoria tematyczna projektu
Potencjalni odbiorcy projektu

Kosztorys

Szacunkowy koszt realizacji projektu:
1 935 200,00 zł

Co sądzisz o tym pomyśle?

Dodaj komentarz
Komentarze (0)
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany

Brak komentarzy

Aby dodać komentarz musisz być zalogowany