Instalacja systemu do fotokatalitycznego oczyszczania powietrza

1081
Oceniony negatywnie
Pomysł na rok 2023
Autor pomysłu Mieszkaniec
Koszt pomysłu
Koszt pomysłu
900 000 zł
Kategoria
  • ochrona środowiska
  • zdrowie
  • lepsza jakość życia
Poziom zgłaszanego projektu
ogólnomiejski
Projekt polega na wyposażeniu przystanków posiadających całodobowe źródło zasilania w urządzenia oczyszczające powietrze z zanieczyszczeń komunikacyjnych w procesie fotokatalizy oraz wychwytu elektrostatycznego. Najnowsza technologia pozwala na zainstalowanie urządzeń o kubaturze 1-2 m3, których efektywność oczyszczania porównywana jest do wielu tysięcy drzew, dziesiątek hektarów łąk antysmogowych lub likwidacji kilkudziesięciu autobusów.

Lokalizacja

Poziom zgłaszanego projektu:
ogólnomiejski
Lokalizacja projektu - ulica i nr / rejon ulic w Warszawie:
1. Zespół przystankowy „Dw. Centralny”, przystanki: 01, 02, 07, 08, 09, 10.
2. Zespół przystankowy „Centrum”, przystanki: 05, 06, 07, 08, 09, 10.
3. Zespół przystankowy „Dw. Zachodni”, przystanki: 01, 02.
4. Zespół przystankowy „Dw. Wileński”, przystanki: 03, 07.
5. Zespół przystankowy „Pl. Zawiszy”, przystanki: 06, 08, 13, 14.
Inne istotne informacje dotyczące lokalizacji:
Umiejscowienie na samej przestrzeni przystanku nie może utrudniać wsiadanie i wysiadanie z pojazdów, powinno zasysać powietrze od strony jezdni, a następnie kierować je w stronę wiaty przystankowej, jako głównego miejsca gromadzenia się pasażerów.
Lokalizacja na mapie:

Dane projektu

Skrócony opis projektu
Projekt polega na wyposażeniu przystanków posiadających całodobowe źródło zasilania w urządzenia oczyszczające powietrze z zanieczyszczeń komunikacyjnych w procesie fotokatalizy oraz wychwytu elektrostatycznego. Najnowsza technologia pozwala na zainstalowanie urządzeń o kubaturze 1-2 m3, których efektywność oczyszczania porównywana jest do wielu tysięcy drzew, dziesiątek hektarów łąk antysmogowych lub likwidacji kilkudziesięciu autobusów.
Opis projektu
Projekt polega na instalowaniu w najmniej uciążliwy sposób dla otoczenia i mieszkańców nowoczesnych urządzeń do oczyszczania powietrza z zanieczyszczeń komunikacyjnych. Najnowsza technologia pozwala na zamknięcie w prostopadłościanie o kubaturze rzędu 1m2 – 2m2 zestawu zwalczającego wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia związane z pojazdami. Dotyczy to nie tylko szkodliwych gazów wydobywających się z rur wydechowych (tlenki azotu, węglowodory, czad), ale pyłów będących ubocznym efektem spalania (w szczególności na skutek braku lub wadliwych filtrów DPF), jak i zużycia klocków hamulcowych oraz opon.

Sercem rozwiązania ma być filtr fotokatalityczny eliminujący szkodliwe gazy poprzedzony filtrem wstępnym (zgrubnym, nastawionym na większe elementy jak np. owady, drobne śmieci czy liście), którego oczyszczanie odbywa się automatycznie poprzez sukcesywne, krótkotrwałe odwracanie ciągu oraz filtrem elektrostatycznym, którego zadanie to wyłapywanie drobnych pyłów zawieszonych (PM-y w pełnym spektrum). Dostępne rozwiązania dają też możliwość niemal dowolnego kształtowania instalowanego zestawu. W tym rozbicia go na dwa mniejsze urządzenia stojące na początku i końcu wysepki lub zatoki przystankowej oraz umieszczenia w środku urządzenia mniejszej lub większej liczby tzw. lameli pokrytych tlenkiem tytanu (TiO2), czyli aktywnej powierzchni roboczej, na której dochodzi do reakcji fotokatalitycznej.

Projekt wskazuje najbardziej uczęszczane przystanki, w szczególności przystanki tramwajowe znajdujące się na wysepkach przystankowych, jako miejsca idealnie nadające się do instalacji. Co do zasady są one wyposażone w zasilanie całodobowe (biletomaty, tablice Systemu Informacji Pasażerskiej). Jedocześnie zajmowany przez nie obszar sprawia, iż ustawienie na nim względnie niewielkich urządzeń nie koliduje z ruchem pieszym, samochodowym i rowerowym.

Wspomniane zasilanie jest warunkiem pracy urządzeń. Do zajścia reakcji fotokataliczycznej niezbędne jest bowiem jej zapoczątkowanie światłem ultrafioletowym. Zapewniają je instalowane wewnątrz urządzeń lampy UV. Rzecz jasna ukryte w sposób niedostępny dla ludzkiego oka. Jedynym otwartym elementem takich konstrukcji jest wlot zanieczyszczonego powietrza oraz wylot powietrza oczyszczonego. Aby ów przepływ powietrza zapewnić konieczne jest też zainstalowanie wiatraczków generujących odpowiedzi ciąg. Zakładany przepływ powietrza, to nawet 2 tys. m3 na godzinę (48 tys. m3 na dobę). Wszystko to razem sprawia, że – wedle dostępnych informacji – urządzenie o możliwie największej kubaturze potrzebuje poboru mocy w granicach 360W.

Wskazane zespoły przystankowe to jednocześnie, bazując na danych ZTM, najbardziej uczęszczane tego typu obiekty w Warszawie. Miesięcznie łącznie wsiada i wysiada na każdym z nich po kilkaset tysięcy pasażerów. Na najbardziej obleganym zespole przystankowym (Dworzec Centralny) nawet ponad 600 tys. pasażerów, zaś na pojedynczych przystankach nawet ponad 200 tys. osób (Centrum 06). Lokalizacje te to także arterie o największym nasileniu ruchu aut, jak Aleje Jerozolimskie, Aleja Niepodległości, Marszałkowska, Targowa. Nie bez znaczenia jest też fakt, iż są to reprezentacyjne miejsca, szczególnie często odwiedzane przez turystów. Na tego typu instalacjach zyskuje też prestiż i promocja miasta.
Projektowanie uniwersalne
Tak
Uzasadnienie realizacji projektu
W dobie powszechnego narzekania na stan powietrza oraz walki ze smogiem poszukiwanie najefektywniejszych rozwiązań wydaje się być koniecznością. Jednocześnie nie można zapominać o rachunku ekonomicznym. Instalowanie urządzeń dających najwyższą dostępną efektywność przy minimalnych nakładach i zużyciu surowców jest zatem szczególnie uzasadnione. Cechy te ma proponowane rozwiązanie, czyli połączenie fotokatalizy z wychwytem elektrostatycznym.

Pierwsza technologia nie posiada skutków ubocznych i jest praktycznie bezobsługowa (szersze porównanie w załączniku, po angielsku). Nieprzypadkowo katalizatory od lat seryjnie montowane są w pojazdach, a technologia rozwijana jest od ponad ćwierćwiecza. W przeciwieństwie do urządzenia li tylko katalitycznego, te bazujące ma fotokatalizie nie wymagają jednak ogromnych ilości ciepła do skutecznej pracy. W przypadku fotokatalizy wystarczającym zapalnikiem reakcji jest światło UV o odpowiedniej długości fali. Kolejną zaletą pomysłu jest jego odporność na zużycie. Trwałość lameli roboczych określana jest na co najmniej dziesięć lat. Nawet i po tym czasie nie są one odpadem, nie wymagają recyclingu i mogą być ponownie pokryte substancją aktywną.

Praca elektrostatycznego elementu oczyszczania, również nie daje skutków ubocznych. Przy intensywnym użytkowaniu wymaga zaś jedynie usunięcia (zebrania) gromadzących się na nim zanieczyszczeń. Do tego zadania wystarczy detergent i woda, a zakładana częstotliwość czyszczenia to raz na miesiąc.

Dalsza konserwacja to ewentualna wymiana lamp (ich zakładana trwałość to 12 miesięcy), oraz doroczny przegląd stanu lameli pokrytych tlenkiem tytanu. Wykonanie wszystkich czynności możliwe jest podczas normalnych prac porządkowych na przystanku, na przykład przy okazji ich mycia. Co ważne, praca urządzeń nie wymaga dodawania substratów (składników) do zajścia reakcji, ciągłej wymiany filtrów czy pojemników do gromadzenia produktów zachodzących reakcji.

Proponowane urządzenia potrafią odwdzięczyć się mieszkańcom nadzwyczajną skutecznością oczyszczania powietrza. Pomysłodawcom projektu znane są kalkulacje bazujące na pracach laboratoryjnych, iż taki zestaw (fotokataliza plus elektrofiltry) daje skuteczność oczyszczania porównywalną do wielu tysięcy drzew, a nawet setek tysięcy drzew. To samo dotyczy przeliczenia na hektary specjalnych łąk antysmogowych, gdzie jedno urządzenie to odpowiednik kilkudziesięciu hektarów. Przekładając to na wartości dające lepsze wyobrażenie, można powiedzieć, iż każdy pojedynczy egzemplarz oznacza takie oczyszczenie powietrza w Warszawie, jak usunięcie z dróg miasta nawet kilkudziesięciu autobusów transportu publicznego. I to wszystko za cenę wielokrotnie niższą, niż nowy autobus. Warunek osiągnięcia takiej wydajności jest tylko jeden – instalacje muszą zostać umieszczone w miejscach o największym natężeniu spalin.

Poszukiwanie optimum potwierdza też dobór wskazanych zespołów przystankowych, a w ich ramach pojedynczych przystanków. Najbardziej uczęszczane wysepki otoczone są zazwyczaj z dwóch stron trzypasmowymi jezdniami. Pasażerowie w największych możliwych skupiskach stoją zatem w przysłowiowym oku cyklony ze spalin. Jednocześnie podaż zanieczyszczeń komunikacyjnych w takich lokalizacjach jest największa. Bazując na danych ZDM wiadomo, że dobowe przepływy na głównych trasach Warszawy przekraczają 100 tys. pojazdów. Niemniej jedocześnie zadbano o wybór lokalizacji rozproszony na kilka dzielnic: Śródmieście, Praga Północ, Wola, Ochota.

Porównanie sumy na projekt (maksymalne możliwe 6 067 849 zł) po podzieleniu przez 20 instalacji, daje kwotę 303,4 tys. zł na punkt. W wielkości tej założono 25 tys. zł na instalację, czyli robociznę, zakup niezbędnego wyposażenia (przewody elektryczne), usadowienie fundamentów oraz ewentualną wymianę kostki brukowej, a także roczne utrzymanie urządzenia. W pozostałej kwocie, czyli 278,4 tys. zł, powinien zmieścić się projekt urządzenia, jego wykonanie i dostarczenie do miejsca docelowego.

Charakterystyka

Kategoria tematyczna projektu

Kosztorys

Kosztorys realizacji projektu
Szacunkowy koszt zakupu urządzeń - 600 000 zł
Szacunkowy koszt projektu, instalacji - 120 000 zł
Szacunkowy koszt serwisu urządzeń - 120 000 zł
Szacunkowy koszt utrzymania - 60 000
Szacunkowy koszt realizacji projektu:
900 000,00 zł

Uzasadnienie negatywnej oceny projektu

Uzasadnienie negatywnej oceny projektu
Skuteczność przedstawionego rozwiązania w zakresie poprawy jakości powietrza w Warszawie nie została dostatecznie zbadana i udowodniona, a poniesione koszty byłyby niewspółmierne do ewentualnego efektu jaki mógłby zostać osiągnięty. Zasięg działania przedstawionych w projekcie urządzeń wynosi kilka metrów i może się zmniejszyć w zależności od warunków atmosferycznych, a koszt instalacji i utrzymania urządzeń jest wysoki. Dodatkowo wydatek taki może zostać uznany za niegospodarność w rozumieniu art. 44 ust. 3 podpunkt 1 oraz art. 254 podpunkt 3 Ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn. zm.).

Modyfikacje

27.04.2022 17:16
Wydział Monitoringu Jakości Powietrza i Edukacji w Biurze Ochrony Powietrza i Polityki Klimatycznej

Co sądzisz o tym pomyśle?

Dodaj komentarz
Komentarze (1)
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany
  • Świetny pomysł i dobra lokalizacja! W Śródmieściu w zimie okropnie śmierdzi i dusi jak się wyjdzie na ulice. Trzeba wstrzymywać oddech. Szczególnie przed czasem covid było to dotkliwe. Jest to inwestycja w zdrowie i długość życia pracujących tam Warszawiaków, chociaż koszt jest naprawdę ogromny. Z drugiej strony wielu Warszawiakom zdarza się wpadać po coś do Centrum lub inne wskazane lokalizacje, gdzie są centra handlowe. W końcu w zimie przestałoby śmierdzieć szczególnie w Centrum.
    Mieszkanka29282  20.03.2022 20:29
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany