Koordynator w Dzielnicy Bielany - zmiany z 2019-08-27 13:37:27
Powrót do projektu

Zdążyć przed piłą. Zdobycze arborystyki dla bielańskich drzewPrzedłużamy życie najcenniejszych drzew bielańskich

status: ZgłoszonyTrwa ocena


Lokalizacja

Poziom zgłaszanego projektu:
dzielnicowy
Dzielnica:
Bielany
Lokalizacja projektu - ulica i nr / rejon ulic w Warszawie:
Dzielnica Bielany
Inne istotne informacje dotyczące lokalizacji:
Skwer Jerzego Jarnuszkiewicza (przy ul. Perzyńskiego), Park Zbigniewa Herberta i Park Olszyna oraz inne, najbardziej potrzebujące drzewa w dzielnicy, Stawy Kellera, Kępa Potocka, park Harcerskiej Poczty Polowej Powstania Warszawskiego, Eko Park przy ul. Bogusławskiego.

Dane projektu

Skrócony opis projektu:
Opis projektu:
Celem projektu jest otoczenie specjalistyczną opieką drzew w Dzielnicy, ze szczególnym uwzględnieniem parków Osiedla Słodowiec (Skwer Jarnuszkiewicza, Park Zbigniewa Herberta, Park Olszyna)100 najbardziej potrzebujących drzew w bielańskich parkach. Fachowa pomoc dendrologów i arborystów wpłynie na poprawę żywotności drzew i ich warunków siedliskowych, pozwoli uniknąć wycinki albo ją opóźnić. Specjaliści podpowiedzą, jak ocenić realne zagrożenie bezpieczeństwa oraz jak wspierać dojrzałe i stare drzewa, żeby to zagrożenie wyeliminować.

W przyszłości pozwoli to ograniczyć przykre dla nas wszystkich wycinki starych drzew, które są najcenniejsze dla naszego krajobrazu, klimatu i różnorodności biologicznej - podstaw naszego zdrowia i zrównoważonego życia.



Pierwszym etapem będzie ocena dendrologiczna, która wytypuje drzewa do zabiegów ochronno-pielęgnacyjnych opisanych poniżej. Projekt przewiduje także spotkanie terenowe z dendrologiem, na którym mieszkańcy zdobędą podstawy wiedzy o drzewach i ich ochronie.

Relacja z podobnego spaceru na Saskiej Kępie http://stop.eko.org.pl/wp/blog/2017/11/01/jak-ratowac-drzewa-relacja-ze-spotkania-z-arborystami-21-10-2017/

Podsumowaniem projektu będzie opracowany przez dendrologów szczegółowy raport o stanie drzew, zawierający zalecenia dotyczące ich pielęgnacji. Opisywane zabiegi są już prowadzone na Pradze Południe, na Polu Mokotowskim i w Śródmieściu Południowym.



Zabiegi:



1/ rozluźnienie wierzchniej warstwy gleby (aeracja)

Rozluźnienie gleby wokół korzenia drzewa sprężonym powietrzem, przy pomocy urządzenia AirSpade, poprawia jej własności fizyczne i chemiczne, przywraca naturalną wymianę gazową oraz ułatwia dotarcie wody opadowej do korzeni.



2/ ściółkowanie

To zabieg często stosowany w przypadku drzew przyulicznych. Poprawia strukturę i wilgotność gleby, niweluje jej zbytnie zagęszczenie, przeciwdziała erozji, a także poprawia wzrost i witalność roślin działając jak naturalny nawóz.



3/ mikoryzacja Mikoryza to występująca w przyrodzie symbioza roślin i grzybów. Drzewa sadzone w mieście przez człowieka są pozbawione tych naturalnych sprzymierzeńców. Zabieg polega na wprowadzeniu do systemu korzeniowego drzewa grzybów mikoryzowych i mikroorganizmów, które zwielokrotniają powierzchnię chłonną korzenia i umożliwiają drzewu pozyskanie wody z obszarów niedostępnych dla jego korzeni włośnikowych. 4/ wzmocnienie drzew za pomocą wiązań

Technika ta pozwala zapewnić bezpieczeństwo ludzi bez konieczności wycinki. W przypadku złamania, elastyczne taśmy podtrzymują konary drzewa nie pozwalając im spaść na ziemię. 5/



4/ „przyogródki”

Przyogródki są to strefy ochronne wokół drzew („przyogródki”) To metoda rekomendowana dla drzew rosnących na wysepkach chodnikowych. Wokół drzewa sadzimy niską roślinność , poprawiające warunki ich życia i zapobiegające rozdeptywaniu systemów korzeniowych. Strefy obsadza się niską roślinnością okrywową (np. bluszczbluszcze) i odgradzamy je od ulicy/chodnika odgradza żywopłotem (np. berberysberberysem). Zapobiega to udeptywaniu gleby, a opadłe liście nie są rozwiewane na ulicę/chodnik, gdzie mogłyby stanowić zagrożenie, ale dostarczają roślinie naturalną ściółkę i nawóz, ewentualnie mała architekturą. Kiedy jesienią opadają liście , nie są wygrabiane, a wiatr ich nie rozwiewa, dzięki czemu roślina ma zapewnioną naturalna ściółkę i substancje odżywcze. Stosując tę metodę oszczędzamy na grabieniu i wywożeniu liści oraz na zabiegach nawożących. 6/ nawożeniu gleby. ograniczamy zużycie plastikowych worków.



5/ Treegatory (worki do nawadniania kropelkowego), które pomogą młodym drzewom przetrwać upały i susze, zmniejszając także zużycie wody do podlewania..

6/ broszura edukacyjna



Lektura: "Drzewa w cyklu życia. Europejscy praktycy na rzecz arborystyki" http://drzewa.org.pl/wp-content/uploads/2018/05/Drzewa_w_cyklu_zycia.pdf



Ile kosztuje wycięcie drzewa?

Warszawa 127 -1219 zł https://kb.pl/porady/cennik-wycinki-drzew-w-roznych-regionach-polski/

Posadzenie drzewa wraz z 3-letnią pielęgnacją: 1200 zł (obwód pnia 14-16 cm) ; 5000 zł (obwód 30-35 cm) https://twojbudzet.um.warszawa.pl/ile_kosztuje_miasto
Projektowanie uniwersalne:
Nie
Projektowanie uniwersalne - uzasadnienie:
Uzasadnienie realizacji projektu: Drzewa bywają
projekt ma za zadanie przekonać , ze pila to ostateczność , a pewne obiegowe opinie prowadzą do wycinek, których mogłoby nie być. Bywa, że drzewa w miastach są przedwcześnie wycinane, bo brakuje środków na badania dendrologiczne i fachowe zabiegi leczniczo-pielęgnacyjne. Tymczasem koszt wycięcia, a następnie posadzenia i pielęgnacji młodego drzewa przez 4 pierwsze lata jego życia jest znacznie wyższy. Młode drzewa są mniej odporne na suszę i upały i niejednokrotnie usychają, co prowadzi do dalszych strat finansowychtak nakazują względy bezpieczeństwa. Nowoczesna arborystyka podpowiada, jak zachować najstarsze i nawet częściowo martwe drzewa bez zagrożeń dla naszego zdrowia i życia. tradycyjna pielęgnacja, polegająca na drastycznym przycinaniu, czy nawet ogławianiu drzew, powoduje ich przedwczesne obumieranie. Drzewa w miastach żyją w ekstremalnie trudnych warunkach. Są narażone na zanieczyszczenia i zasolenie, systemy korzeniowe - serce drzew- są rozjeżdżane, rozdeptywane, zalewane asfaltem; liście wokół pni doszczętnie wygrabiane, co zakłóca obieg materii i pozbawia drzewa naturalnych substancji odżywczych. W dobie dotkliwego dla nas wszystkich ocieplenia klimatu i galopującego kryzysu różnorodności biologicznej , każde drzewo winniśmy otoczyć jak najlepsza opieką. Im drzewo starsze, tym większą ma wartość ekosystemową. nasadzenia zastępcze rekompensują stratę ilościowo, a nie jakościowo; swój potencjał osiągają dopiero za kilkadziesiąt lat, o ile przetrwają.



Celem projektu jest odwrócenie tej sytuacji: chcemy ofiarować drzewom pakiet zdrowotny, który poprawi ich kondycję i zapewni przetrwanie w ekstremalnie trudnym środowisku miejskim. Przekonamy, że piła to ostateczność, a pewne obiegowe opinie prowadzą do wycinek, których mogłoby nie być. Ocena stanu drzew i zabiegi pielęgnacyjne będą prowadzone według zasad nowoczesnej arborystyki. W dobie dotkliwego dla nas wszystkich ocieplenia klimatu i galopującego kryzysu różnorodności biologicznej, każde drzewo winniśmy otoczyć jak najlepszą opieką. Im drzewo starsze, tym większa jego wartość ekosystemowa. Nasadzenia zastępcze rekompensują stratę ilościowo, ale nie jakościowo: swój przyrodniczy potencjał osiągną dopiero za kilkadziesiąt lat.



Nauka zna dziś metody godzące funkcjonowanie drzew w otoczeniu infrastruktury. Wiadomo już, jak zachować nawet najstarsze i częściowo martwe drzewa bez ryzyka dla naszego bezpieczeństwa. Sędziwe drzewa są ostoją wielkiej różnorodności biologicznej, siedliskiem ptaków, drobnych ssaków (jeży, nietoperzy), owadów, grzybów i bakterii, a wszystkie te organizmy biorą udział w obiegu materii organicznej i wpływają na budowanie przyjaznego dla człowieka mikroklimatu.



Nie bójmy się starych drzew.



Drzewa w mieście żyją w warunkach ekstremalnych: są narażone na zanieczyszczenia i zasolenie. Systemy korzeniowe – serce drzew – są rozjeżdżane, rozdeptywane, zalewane betonem; liście wokół doszczętnie wygrabiane, co pozbawia drzewa naturalnych składników odżywczych. Przedwczesne obumieranie drzew powoduje niejednokrotnie tradycyjna "pielęgnacja", polegająca na drastycznym przycinaniu, czy nawet ogławianiu drzew.



Problemem ostatnich lat jest nasilająca się susza, która zagraża szczególnie młodym drzewom. W najgorętszych okresach służby miejskie na nadążają z podlewaniem. Zmienić to mogą treegatory, czyli worki do kropelkowego nawadniania drzew. Worek napełnia się co 5-7 dni. Woda z worka uwalniania jest stopniowo, bezpośrednio do systemu korzeniowego. System zapobiega parowaniu i spływaniu wody.

Projekt odpowiada założeniom miejskiej Polityki Ochrony Drzew http://zzw.waw.pl/2019/05/20/pracujemy-nad-polityka-ochrony-drzew/



Autorka projektu: Agnieszka Gołębiowska, w oparciu o projekt nr 1734 dla Śródmieścia Południowego na 2019 (autorka: Katarzyna Nałęcz-Udrycka).

Charakterystyka

Kategoria tematyczna projektu:
  • edukacja
  • ochrona środowiska
  • zieleń miejska
Potencjalni odbiorcy projektu:
  • dzieci
  • młodzież
  • dorośli
  • seniorzy
  • osoby z niepełnosprawnością
  • miejskie zwierzęta

Kosztorys

Kosztorys realizacji projektu:
1. Ekspertyzy 100 sztuk drzew (wyszukanie egzemplarzy; specjalistyczna, szczegółowa ocena dendrologa stanu zdrowotnego najcenniejszych starych egzemplarzy znalezionych drzew; wskazanie koniecznych zabiegów przedłużających ich żywotność oraz zmniejszających zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia) wraz z oznakowaniem tych drzew;

2. Broszura edukacyjna ( przygotowanie wsadu, projekt broszury, folder, druk);

3. Spacery edukacyjne po bielańskich parkach ( 6 spacerów) prowadzone przez dendrologa przy udziale mieszkańców.

4. Zakup 50 sztuk treegatorów (worków nawadniających do podlewania drzew) wraz z dostawą, montażem i nawadnianiem cyklicznym oraz oznakowaniem .

Razem koszt realizacji projektu: 200000.00 zł
Szacunkowy koszt realizacji projektu: 100
200 000,00 zł

Dokumenty

Załączniki
  • Park Żywiciela_platany (6).JPG
  • Obraz1.jpg
  • Zabieg mikoryzy Fot. M. Czerniakowska.jpg
  • Skutek okaleczenia drzewa_Fot. Drzewa w cyklu życia.jpg